بيان احساس از واقعيتها و آرمانهاي انساني در قالب نظم

                                       

آى، دُمت گرم و سرت خوش باد

که من با سوز سرمایت

چنان، چون شمع سوزانی

رخت را از درون

بر تارک فرش خیابان ها

به طبل روسیاهی می نمایانم

که عریانی

و اما...

 اگر با آن دم سردت

هنوزم از گلو

پندار دیگر

با زبان الکنت یازی؟

بدان!

 روزی نهان، تا بیکران،

 فریاد خواهد زد:

که من بر عرش اعلایم!

تو هم بر کوس رسوایی

                              آفتاب (دشمن زیاری): هفتم بهمن ۸۶

+ نوشته شده در  یکشنبه هفتم بهمن 1386ساعت   توسط  دکتر اسفنديار دشمن‌زياري  |